De waarneming van de compositie als onderwerp.
De betekenis van het woord compositie is samenstelling.
Normaal gesproken houdt iemand die alleen schildert zich bezig met één onderwerp, dus één voorstelling. Hij kiest een formaat en stelt zo eenvoudig het beeld samen. Op deze manier zal een voorstelling algauw in evenwicht zijn en kan er een titel aan het werk gegeven worden.
In mijn beeldgedachten gaat het binnen één en hetzelfde formaat om een combinatie van verschillende theorieën die je kunt beschouwen als zelfstandige onderwerpen. (Dus meerdere voorstellingen tegelijk, naast het hoofdonderwerp waarna men kan zoeken als men woord en beeld combineert.)
Zo ziet u dat er geen titels kunnen bestaan in mijn werk.
Daarnaast blijkt mijn werk, niet zoals bij de meeste normale schilderijen alleen te bestaan uit kijken en of aanvoelen, maar vergt nadenken.
Je zult als aanschouwer moeite moeten doen om alle individuele theorieën en het onderwerp uit de wat het lijkt ene evenwichtige voorstelling met onderschrift te halen.
Zo is niets wat het lijkt en alles wat het kan zijn.
De grenzen van de compositie.
Tot en met het jaar 2006 heb ik me bezig gehouden om de grenzen van de compositie te zoeken. Ik schoof dan zo met objecten binnen het schilderij dat ze de compositie net niet uit evenwicht brachten. Op deze manier voegde ik weer een onderwerp toe waar mensen eventueel over na kunnen denken.
Jan G. Marque ©
Parcivalius en het verdwenen lichaam van Thomas Paine, Jan G. Marque 2007.
|
|
|
|
