Een antwoord op de vraag over de betekenis van Parcivalius.
Er is al een aantal keren aan mij gevraagd of ik een uitleg wilde geven over de betekenis van Parcivalius . Hieronder heb ik een korte briefwisseling opgenomen waar deze vraag ook ter sprake kwam.
Dag Jan,
Ik heb wel een vraag over de zinsnede "dit betekent dat het onderwerp zelf niet is uitgebeeld of beschreven." Maar als ik jouw schilderijen bekijk dan denk ik dat P. in ieder schilderij met hondje is afgebeeld. Dan is hij wel niet het onderwerp maar in elk geval altijd deelnemer in het verhaal/ zoektocht. Maar de man met het hondje kan symbool staan voor iedere beschouwer van het schilderij , die kijkt naar zijn eigen zoektocht. Die dus kijkt naar zichzelf. Conclusie: de beschouwer is het onderwerp dat niet als zodanig is afgebeeld. Heb ik dat dan goed begrepen? Ik ga ervan uit dat de zoektocht dan de innerlijke zoektocht betreft. Kun je dan niet in het kort stellen dat jouw schilderijen gaan over de innerlijke zoektocht van de mens. En dat je dat in symbolische taal uitbeeldt? Of zie ik het helemaal verkeerd?
Groet,
Toos
Over Parcivalius:
Dag Toos,
Het klopt als je schrijft dat Parcivalius een soort personificatie is van de universele zoekende mens. (Zelfs zijn hondje heeft een verborgen symbolische betekenis.) Maar het is niet zo zeer de innerlijke zoektocht van de mens die gewoon via het medium schilderij, met symbolische taal, wordt verbeeld.
Het is een interactief kunstwerk wat probeert aan te zetten tot actie, dus de aanschouwer mag letterlijk iets gaan ondernemen wil hij of zij het onderwerp enigszins doorgronden. Dus met alleen kijken weet men in principe nog niets over het onderwerp en kijkt men alleen naar een eerste esthetische laag. Je kunt zelfs stellen dat juist omdat het onderschrift zo belangrijk is voor het vinden van het onderwerp, het onderdeel is van het kunstwerk, waardoor mijn kunstwerk niet alleen het schilderij is.
Dus in algemene zin kun je inderdaad stellen dat mijn werk (dus geen schilderijen alleen) gaat over de innerlijke zoektocht van de mens, maar dat die zoektocht voor een groot gedeelte met een actief deelnemen in de buitenwereld plaatsvindt. (Parcivalius reist dan ook lijfelijk aanwezig door het landschap.)
De aanschouwer kan zichzelf vereenzelvigen met Parcivalius als niet zodanig afgebeeld onderwerp, maar dit kun je dan beschouwen als een gegeven, een soort subonderwerp, net als dat het licht, het perspectief, de betekenis van de afgebeelde personen en de metafysica als onderwerp standaard in mijn werk aanwezig zijn. Je zou dan kunnen spreken over het nog te zoeken onderwerp als een soort “hoofdonderwerp,” de reden waarom Parcivalius steeds weer vastgelegd wordt op een van zijn reizen.
Ik hoop dat dit je vraag enigszins beantwoord. Mocht je nog meer vragen hebben, stel ze gerust. Ik weet niet of je de introductie gelezen hebt over Parcivalius, maar mocht je hierin geïnteresseerd zijn, dan kun je deze vinden op de pagina: Parcivalius
Groetjes,
Jan
Jan G. Marque 2008 © (Met dank aan een ieder die met mij hierover in gesprek is geweest en met name Toos die dit stukje mogelijk heeft gemaakt.)
|
Parcivalius bereikt de twee Pilaren die bekend staan als Marbyll en Latres (Nullis in Verba), Jan G. Marque 2007.
|
