De zoektocht van Parcivalius en de Nieuwe Romantiek. Hij werd geboren onder het Alziend oog van Janus. De naam die hem werd gegeven was Julius. Vernoemd naar de Romeinse krijgsheer uit het rijke verleden, deden zijn ouders er alles aan om hem in de voetsporen van zijn roemruchte naamgenoot te laten treden. Het ontbrak hem dan ook aan niets. Zijn onderdak betrof een riante villa, rustiek gelegen in de beveiligde zone binnen de stadsmuren. Eten en drinken was er in overvloed en hij werd opgeleid door de beste leermeesters. Julius werd onderricht in o.a. lezen, schrijven, literatuur, krijgskunde en filosofie. Zowel paresia als retorika waren hem niet vreemd. Nog voor hij zijn zeventiende levensjaar bereikte wist hij veel over zowel de klassieke als de oude wereld, schreef hij gedichten en bleek hij niet alleen in staat om in een tweegevecht te duelleren, maar ook om te winnen. Toch maakte zich na verloop van de jaren een onrustig gevoel van Julius meester. Hoewel hij in theorie veel dingen wist, voelde hij dat het werkelijke leven buiten de beveiligde zone moest liggen. Want, "hoe kun je werkelijk het leven ervaren als je je zoals ik in een glazen bol bevind?" vroeg hij zich af. Op de een of andere manier wist hij dat als hij meer van de wereld zou willen weten, hij weg zou moeten gaan uit zijn huis, zijn stad en zelfs zijn land. Hij zou moeten gaan zwerven om het leven zoals hij het gelezen had te ervaren in al haar facetten. Zijn besluit stond vast. In het diepst van mijn wezen voelde Julius dat hij moest zijn zoals een Enki, Prometheus, of Toth, wilde hij zijn eigen werkelijkheid verder kunnen creëren en begrijpen. En hoe kon hij, alvorens zijn lange reis te beginnen dat beter doen dan zich te vereenzelvigen met een beroemde voorganger. Zodra hij afscheid had genomen van zijn thuis en hij de stadspoort door was, veranderde Julius zijn naam in Parcivalius. Een naamsversmelting met een andere zoeker, Parceval. En aangezien Parcivalius begreep dat tijd niet bestond, was hij in staat de onderwerpen uit de geschiedenis mee te beleven als de dag van vandaag. Jan G. Marque ©