
Wat is het Filosofisch Realisme?
Het Filosofisch Realisme is een door mij ontwikkelde kunstvorm die binnen een onderwerp woord en beeld combineert.
Daarbij is het begrip van het onderwerp net zo belangrijk als zijn elementen woord en beeld. Anders gezegd; het beeld moet net zo aantrekkelijk zijn om naar te kijken en het woord om te lezen, als dat er betekenis moet zijn (het onderwerp). Aan u, als aanschouwer en lezer, de aanmoediging op zoek te gaan naar het onderwerp. Filosofisch Realisme nodigt uit te zoeken naar een balans tussen verstand en gevoel, met als voornaamste doel de zintuigen te verrijken met esthetica en het aansporen tot nadenken.
Dit wordt bereikt door een kunstwerk samen te stellen middels een schilderij (beeld) en een onderschrift (woord) Samen vormen ze het totale kunstwerk. Het onderschrift van het schilderij (Woord) is geen titel. Het verschil tussen titel en onderschrift is zeer subtiel, maar ook belangrijk.
Titel betekent opschrift, wat direct verwijst naar het beeld en bij schilderijen meestal het beeld uitlegt. Onderschrift betekent: toepasselijke woorden onder een afbeelding (In dit geval, verwijzend naar het onderwerp) zonder verklarend/ beschrijvend te zijn. Het kan bestaan uit een woord, een zin, of een stuk tekst.
Een Filosofisch Realistisch kunstwerk kan door de waarnemer drieledig benaderd worden. Aanschouwen van het schilderij, lezen van het onderschrift en een zoektocht naar het onderwerp.
- 1. Genieten van het schilderij.
- 2. Genieten van het onderschrift.
- 3. Proberen de betekenissen van woord- en beeldsymboliek te vinden en samen te voegen. Zoektocht naar het onderwerp in het spel wat nadenken heet.
Interactie die door het doorgronden van woord en beeld ontstaat, is een middel om eventueel tot het onderwerp door te dringen. Dit betekent dat het onderwerp, door mijzelf wel als uitgangspunt gebruikt en uitgewerkt, zelf niet uitgebeeld of beschreven wordt. Zich bevinden op de weg naar het onderwerp toe, het zoeken, is net zo belangrijk als het eventueel bereiken van het doel, het vinden van het onderwerp.
Nemen we als voorbeeld: “Ik denk, daarom denk ik dat ik besta.” (Afbeelding linksboven.)
Dit kunstwerk kan het portret van een oude man zijn. U kunt zich afvragen wie de persoon in kwestie is, of u kunt van het beeld genieten zoals het is en het daarbij laten; meestal gebeurt dit zo. Al eeuwen dienen schilderijen voor het afbeelden van personen, landschappen, situaties, geschiedenis etc., niets meer en niets minder. Men kan er dan een titel aan toevoegen, bijvoorbeeld: ‘opa,’ of ‘portret van dhr de Vries.’ In ieder geval een titel met betrekking tot de identiteit van de afgebeelde persoon.
In mijn kunstvorm is de identiteit van afgebeelde personen niet het onderwerp. Ze dienen als symboliek, om zich als aanschouwer op te maken tot een zoektocht naar het onderwerp.
Combineren van woord en beeld geldt ook voor de landschapschilderijen, zoals bijvoorbeeld de afbeelding rechtsonder. Ook hier kunt u van het beeld genieten en het daarbij laten.
Als u daarnaast het onderschrift leest: “Parcivalius leest de symbolen van Anu en Enki voor de boom der kennis,” begrijpt u dat het weer niet handelt om een uitleg van het schilderij, of om het benoemen van het onderwerp. Ook hier kunt u proberen de betekenissen van woord en beeld te combineren om op zoek te gaan naar het onderwerp.
Daarnaast speel ik in mijn werk met wat ik zelfgecreëerd licht noem; alchemistisch gemanipuleerd licht wat niet als zodanig in de natuur hoeft voor te komen. Ik noem dit proces “Magus Lux Lucis,” Latijn voor magisch licht. Dit zorgt ervoor dat de schilderijen qua afbeelding kunnen afwijken van het traditionele klassieke beeld.
Zo kunt u zich als aanschouwer begeven op de weg tussen begrip en raadsel. Maar omdat het Filosofisch Realisme geen antwoorden geeft, zult u vanuit uzelf moeten interpreteren wat u leest, ziet en voelt.
Het Filosofisch Realisme is zoeken naar, overdenken van en inleven in alle kennis. Met het presenteren van mijn eigen zoektocht hoop ik u aan te sporen mee te reizen.
Jan G. Marque ©
|
|
|
|