Wat passanten hebben overgebracht.    'Het gebeurde precies zoals ik voorspeld had,' zei de oude vrouw. 'Ik had hem nog zo gewaarschuwd, maar hij wilde niet naar me luisteren. Te koppig voor zijn eigen spiegelbeeld zeg ik je.' Ze vervolgde haar relaas.    'Verleidt werd hij. Meegevoerd naar een afgelegen plek, daar bij die oude stad, waar hij nog nooit geweest was. Daar aangekomen werd hij al kussend neergelegd op een bed van rotsen, onwetend, verdoofd. Door wie? Door dat loeder natuurlijk. Ze wist het van tevoren hoor! Nee, hij niet. Wist hij veel. Te goed van vertrouwen zeg ik je. Tja, wat moet je dan? Nog een laatste maal schijnt hij verlicht te zijn door de zon en kon hij de warmte voelen op zijn lichaam. Ik kan het gewoon voor me zien. Zij over hem heen gebogen en klaar om toe te slaan. En toen, toen was het te laat,' krijste ze schor. Na een korte stilte zei ze, 'althans dat denk ik. Ik heb hem zelf niet meer gezien vanaf het moment dat hij hier de deur uitging. Ik weet niet wat er verder is gebeurd. Of ze wat met hem gedaan heeft. Ik heb het verhaal van de bakker en die weet zeker dat hij het verhaal goed verstaan heeft van die zwerver die hier in het dorp rondhangt. Dus het moet wel kloppen zeg ik je. Toch?' Jan G. Marque ©