Wat passanten hebben overgebracht.    Ik zal je vertellen dat ik het niet zo bedoelde, maar die man die vroeg er echt om. Eerst gaat hij op weg terwijl ik hem toch te kennen had gegeven niet te gaan en daarna krijgt hij het voor elkaar om mijn gezag twee keer te ondermijnen door mijn boodschapper gewoon niet te zien. Zijn ezel wel, die stopte meteen toen hij verscheen, maar de man zelf? Kun je het voorstellen, mijn boodschapper niet zien! Of is genegeerd een beter woord? Ach ja, in ieder geval vond ik twee keer meer dan genoeg. Zeker omdat hij de ezel bij iedere weigering sloeg met een stok. Oke, de man zat een keer even vast met zijn voet, maar toch. Weer liet ik de boodschapper voor hem staan, alleen dit keer zo, dat hij geen kant op kon. De ezel reageerde meteen door op de grond te knielen. Begint die man toch al zijn woede op zijn ezel te botvieren. Hij mept haar gewoon voor een derde keer met die stok en niet zachtzinnig mag ik wel zeggen. Pure onmacht, maar ja wat verwacht je anders van een mens. En toen dacht ik, wat zou het nu grappig zijn om de ezel met hem te laten communiceren. Dan schrikt hij zich dood en misschien dring ik zo wel tot hem door. Zo gezegd zo gedaan. Die ezel begint te praten en in plaats van onder de indruk te zijn, dreigt hij de ezel dat als hij op dat moment een zwaard zou hebben hij haar zou doden. Na een korte conversatie tussen hen beide drong ik dan eindelijk tot hem door. Begint hij meteen nederig te slijmen, je kent dat wel. Ik doe mijn ding door mijn boodschapper ook te laten dreigen en zo, bla, bla, bla. Dan besluit de man toch uit "vrije" wil om te keren. Ik geef hem nog een opdracht mee en ik kon weer verder waar ik gebleven was. Mijn lunch. En wat heb jij zoal meegemaakt vanochtend? Jan G. Marque ©