Wat passanten hebben overgebracht.    Zal ik het doen of niet doen? Dat is de vraag die me vanochtend bezig zal houden. Althans, dit leg ik mezelf op. Wat moet ik anders? Ik ben niet de persoon die zich bezig hoeft te houden met trivialiteiten. Witte of blauwe bloes? Geen misschien? Das of geen das, welke kleur? Kom ik te laat? Ze wachten maar, zeg ik altijd. Nee, ik heb bijna alles al gedaan en kunnen bedenken. Ik sta boven alles en er lijken voor mij geen uitdagingen meer te zijn. Ach ja, mijn naam is niet voor niets Ik Ben Die Ik Ben, en dat laat ik die miezerige onderkruipsels ook flink weten. Mijn wil is wet en niet anders. Oke, ik ben best bereid om zo tussen door meningen van een ander aan te horen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik zal handelen naar deze vaak slaapverwekkende meningen. Nee, daar ben ik net iets te kortzichtig voor. En waarom zou ik iets positiefs doen? Het is toch veel leuker om te handelen vanuit persoonlijke driften. Niets is fijner dan te weten dat je dingen ongestraft kunt doen, dat alles wat je hartje begeert ook daadwerkelijk binnen handbereik ligt. Gewillig of moedwillig, maakt niet uit. Heerlijk! Ha, ha ,ha, ha..... En nu zit ik hier op een rots. Ik wil het besluit nemen om het water langzaam te laten stijgen. Net zo lang tot het ze aan de lippen staat en misschien nog wel wat hoger, mochten ze nog wat nasputteren. Het begint me namelijk iedere dag een beetje meer te irriteren dat de dingen niet zo lopen zoals ik dat wil. Tja, en dan wordt het beest in me wakker en wil ik bloed zien, of in dit geval gestold bloed. Mmmmhh..., beslissingen, beslissingen, beslissingen. Weet je wat, ik doe het gewoon. Dan zie ik later wel weer wat ik verder kan doen. En trouwens, het zijn net konijnen, dus binnen een afzienbare tijd zal hun populatie alweer groot genoeg zijn voor mijn nieuwe grillen. En in de tussentijd kan ik gewoon weer één of meerdere van mijn zusters misbruiken. Ach ja, leven... Tomptiedomtiedom....mmmmmhh... Jan G. Marque ©