Wat passanten hebben overgebracht.    Kijk naar mijn handen. Hierin ligt de boodschap verborgen dat ik, los van mijn persoon, op u neerkijk. Mijn zijn is sinds lange tijd bewaard in een wat koude omgeving. Daar waar u mij vele malen heeft kunnen zien, maar nooit echt herkend heeft. En zelfs nu ik u op een wat andere manier aankijk, zie ik u vragen wie ik ben en het enige wat ik u daarop kan antwoorden is... Ik ben een onsterfelijke die de volgende woorden stilzwijgend bij zich draagt. Vlees en bloed. Ziel. Steen en verf. De juiste herinneringen zullen niet alleen mijn transformatie en gedeeltelijke transmutatie, maar ook mijn identiteit kunnen onthullen. Jan G. Marque ©