De naamgeving van het Filosofisch Realisme.
"Filosofie is de wetenschap die zich erop toelegt het wezen van alle dingen en de beginselen die aan het gehele zijn ten grondslag liggen, te leren kennen, of levensbeschouwing."
Is een kunstvorm in het algemeen dan wel in te passen in zulke strikt gestelde normen? En wat zegt dit over kunststromingen uit het verleden, die ook vaak hun naam te danken hebben aan externe factoren en waarvan de invulling van de naam discutabel wordt als je zulke strikte normen hanteert?
Het is bijna vanzelfsprekend te noemen dat niet al het (na-) denken filosofie is en dat dit van de inhoud afhangt. Alleen is het voor mij wel zo dat de aanschouwer vervolgens bepaalt, of de mate waarin hij of zij nadenkt, aan de norm voldoet of zij aan het filosoferen zijn of niet.
Als je het Filosofisch Realisme vanuit de kunstvorm bekijkt en je probeert het vervolgens te toetsen aan een strikte filosofische terminologie van het woord filosofie, alleen op basis van de naamgeving, zal je dat niet lukken. Maar zolang de belangrijkste vraag is: "kun je kritisch nadenken naar aanleiding van mijn kunstvorm?" En aangezien dit antwoord met "Ja" beantwoord kan worden, is de naam Filosofisch Realisme de juist gekozene.
Als je bijvoorbeeld kijkt via het internet wat filosoferen is. Gewoon de vraag stellen: "Wat is filosoferen," dan zal de uitkomst van die vraag veelvuldig gaan over "kritisch nadenken." Op deze manier wordt de naam die ik gegeven heb aan mijn kunstvorm, nog eens voldoende onderstreept.
De naamgeving van het Filosofisch Realisme is niet uit de idee geboren. Dit geldt ook voor diverse kunststromingen uit het verleden. Die kunstenaars deden ook meestal eerst hun ding en besloten daarna pas met een naam te komen. Door een kunstcriticus geschreven recensie, of in de literatuur verschenen boek bijvoorbeeld, werden ze "geholpen" aan een naam voor hun kunstvorm. Als je daarnaast op zoek zou gaan naar een sluitende terminologie en uitleg van deze kunststromingen, zul je snel ontdekken dat dit bijna niet mogelijk is. Laat staan dat de namen van deze stromingen nog eens de definities dekken die er door, bijvoorbeeld de filosofie, aan gegeven is. Er zijn dito meningen te vinden, die elkaar soms zelfs tegenspreken.
Tot slot blijkt in de praktijk dat veel mensen aan de hand van mijn kunstvorm een onderwerp benaderen. Zij denken vaak zeer kritisch na en als gevolg komen ze dan vaak uit bij vraagstukken waar het de grote denkers om te doen is geweest. Dan blijkt dat er mensen zijn die een onderwerp inhoudelijk aanvullen, anders benaderen, met eigen diepere gedachten en of stellingen.
Kortom, de naamgeving van het Filosofisch Realisme kan met recht overeind blijven staan, omdat aansporen tot kritisch nadenken over onderwerpen, het aanzetten tot filosoferen is. En de mensen bepalen uiteindelijk zelf de mate waarin zij dat doen.
Jan G.Marque ©©
|
